Otostop Öyküsü.

       Günlerden bi gün odtüdeyim Öykü'yle buluşcaz kızılaya falan gitcektik işte klasik..Moralimde süper o gün calculus quizinden 100 almışım falan keyfime diyecek yok. Kapıya kadar otostop çekelim dedik.
        Yolun karşında umutsuzca beklerken beyaz bi araba durdu ve bizi kapıya yürüme gibi bi işkenceden kurtardı sağolsun(o gün hiç yüriyesim yok idi.). Nese bindik biz arabaya, arka koltukta oturuyoruz. Bi baktık arabasına bindiğimiz şahış hafif kuul bi genç ama belli yani araba yeni o da yeni yeni falan kullanıyor o ışık var gözlerinde benim "ARABAAM!!!" =)) İlerliyoruz kapıya doğru, çocuk saçlarını önden arkaya doğru attı müziğin sesini açtı ne çalıyodu tam hatırlamıyorum ama güzel şarkıydı artist değil mi daha da açtı sesi.. Bu arada arkada biz de böle onun her ses açışında bi bakışıyoruz Öykü'yle (bakışın anlamı: oğlum çok kuul ya!). Adamın yaptıkları işe yaradı büyülendik falan:p Nese her güzel şeyin bi sonu olduğu gibi yolculuğunda sonu geldi indik arabadan. Ama biz o günden beri hiç unutmadık kuul çocuğu=)
        Bugün ise dolmuş durağında beklemekteydim bi de ne göreyim?? O çocuk dolmuş sırasında !!! Bi hayal kırıklığı yaşadım içten içe kuuuldun sen naptın diye yüzüne haykırasım geldi! Artık o da sıradan bi insandı.. Yanlış anlaşılmasın dolmuş kullanan insanlar sıradan demek istemedim sadece o adamın gözümdeki tek özelliği beyaz arabalı kuul çocuk olduğundan o özelliğini de yitirmiş görünce bi sıradanlık sardı dört bir yanı=))
         Belki bir gün otostop çektiğimde yine o kuul çocuğa dönüşür =))......