Fox

            
          Bu benim miniğim fox.. Kendisi aşırı şımarıktır tam bi şebek. Küçükken süt içemezdi zaten annesinden erken ayrılmış bi de köpeklerde binde bir görülen bi hastalığı vardı süt içince kusuyodu falan . En hastalıklısını seçer benim ailem hiç affetmez. Ama şimdi iyi sapasağlam eşek.
         İlk gelişini hatırlıyorum. binbir ısrar kıyamet sonucu göktuğ'yla annemi ikna ettik bi gün dersaneden eve döndüm kapıyı açtılar dünyanın en şirin şeyiyle karşı karşıya kaldım . Kucağıma aldım tirtir titriyordu çok korkmuştu üstünü örttüm evi gezdik beraber sonra uyuyakaldı. Ertesi sabah uyandık bıdık poposunu sallaya sallaya geziyo küçücük de bişi annem sürekli kuyruğuna basıyo falan .. Biz de safız süt veriyoruz içsin diye bi fena oldu bu kusuyo küçücük şeyden o kadar kusmuk nasıl çıktı anlamadım. tabi panik olduk annem başladı ''Al işte aldırdınız bana hayvanı bakamıycaz ölcek bu şimdi hep sizin yüzünüzden...'' diye klasik anne dırdırı işte. Neyse annemle aldık fox'u veterinere götürdük hayvan hissetti mi ne sokamadık bi türlü içeri nasıl direniyor en sonunda kucağıma aldım girdik içeri İlker abi hoşgeldiniz falan dedi derdimizi anlattık bi bakalım dedi ve fox 'u elimden almasıyla fox'un adamın üstüne işemesi bir oldu=) Annem hala söyleniyo ''hep bunlar yüzünden bakamadık biz bu hayvana..'' sanki yıllardır bakıyoruz hasta ettik hayvanı daha bi gün geçirdik yani!
         İlker abi işte açıkladı süt içemiyo az rastlanan doğuştan gelen bi hastalığı olduğunu söyledi ama süt içirmezsek bişi olmıycağını da ekledi. Annem ne dese beğenirsin '' hep sizin yüzünüzden hasta olanı seçtiniz '' İlker abi güldü tutamayıp kendini onu görünce ben de koptum. Nese fox'umuzu aldık evimize döndük.
         o günden sonra değişmeyen tek bişi vardı fox'un İlker abiye karşı olan tutumu, her zaman işedi onun üstüne istisnasız=)
         Bi gün lojmanda annem bunu gezmeye çıkarmış bizim lojmanda da kocaman kocaman sokak köpekleri var bi de saldırganlar harbi köpekli bi teyze daha vardı ona saldırmışlardı kadın o günden beri köpeğini gezdirmeye çıkardığında yanına bi de kocaman bi dal parçası alıyodu. Neyse annemin fox la olan gezintisine dönelim tam köşeyi dönmüşler sokak köpeklerinden biri karşılarına çıkmış hırlamış falan bizim fox da küçücük boyuyla kafa tutmaya havlamaya başlamış sokak köpeği uyuz olmuş tabi o da  havlamaya başlamış o sırada annemin elinden tasma kayınca fox koşmaya başlamış falan kocaman köpek önden bizimki arkadan ilerliyomuş annemde arkalarından koşmuş yetişememiş. Çok üzülmüş aramış ama fox u bi türlü bulamamış umudu kesince eve geri dönmeye karar vermiş. Binadan içeri girmiş 4. kata çıkmış bi bakmış bizim şebek kapının önünde oturmuş bekliyo. Annem çok sevinmiş tabi artık bi evladı gibi gördüğünden..
       Bu hikayede şaşırdığım olay şu kocaman köpek neden fox'tan kaçmış? fox onu nereye kadar kovalamış? bunları hiç bilemiyceğim ama arada sırada bu hikaye aklımı kurcalamıyo değil. bi de bıcırıka bak sen evin yolunu da bulmuş o günden önce hiç tasmasız dolaşmamıştı ama demek ki tasmaya da gerek yokmuş niyeti yine eve dönmekmiş. Annem bi de evin yolunu da bulmuş evini de bilirmiş diye oturup ağlamaz mı.. Ailenin bi parçası olduğu kesin fox un anlıycağınız..=) ona bu blogda yer vermeseydim olmazdı!